ไร้ราคา ใช่เพียงข้าว พี่สาวจ๋า
ยางพารา ห้าโลร้อย พลอยหม่นหมอง
อัตคัด ขัดสน จนเงินทอง
ผู้ปกครอง ต้องปวดเศียร เจียนจะตาย
อนาคต เด็กไทย อยู่ไหนนี่
ยางพารา ราคานี้ พี่ไม่ไหว
พ่อแม่คง ต้องลาลูก ผูกคอตาย
เอาสินไหม ธกส. พอแก้จน
พอวันเด็ก ผ่านไป ใครคิดถึง
ให้เขาซึ้ง แค่หนึ่งวัน แล้วผ่านพ้น
อีกสามร้อย หกสิบสี่ ที่ทุกข์ทน
เด็กจนจน พูดไ่ม่ออก จะบอกใคร
หน่วยงานรัฐ จัดการ ผลาญแต่งบ
เคยประสพ สำเร็จผล สักหนไหม
สั่งจายงบ เร่งรัด จัดลงไป
ถึงมือใคร ปลายทาง ยางพารา
รัฐบาล ผ่านไป ก็หลายรัฐ
เห็นถนัด แต่ซ้ำเติม เพิ่มปัญหา
ไม่ค่อยมี หน้าไหน ใช้ปัญญา
แก้ปัญหา ปากท้อง พี่น้องเรา
พูดประจำ ทำเพื่อ เอื้อชาวบ้าน
เห็นพวกท่าน พวกนาย สบายเขา
คนจะตาย หน่ายหนี นี่พวกเรา
ไม่มีข้าว กรอกหม้อ ผูกคอตาย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น