เมื่อวิถี ชีวิต มันผิดแผก
ครอบครัวแตก แยกทางเดิน จนเหินห่าง
ยกความจน ขีดถนน คนละทาง
ต่างคนต่าง บ่ายหน้า ป่าซีเมนต์
ยามพ่อแม่ ทำนา หน้าหมองคล้ำ
ทนตรากตรำ ค่ำเช้า เจ้าไม่เห็น
ทั้งหนุ่มสาว เจ้าตัว กลัวลำเค็ญ
หรือคงเหม็น กลิ่นโคลน ปนสาปควาย
ทิ้งกระดูก สันหลัง ให้นั่งหมอง
เฝ้าจดจ้อง มองทาง อย่างหวั่นไหว
ลูกมัวเพลิน เดินหลง ดงแสงไฟ
ศิวิไลย์ เพียงเปลือก ยังเลือกเดิน
ศิวิไลย์ เพียงภายนอก ยิ่งตอกย้ำ
คุณธรรม เคยนำทาง เริ่มหางเหืน
ศัลยกรรม ทำหน้า บูชาเงิน
หลงเพลิดเพลิน โซเชียล เที่ยวผับบาร์
ผลสุดท้าย ปลายทาง ช่างเลี้ยวลด
เยอะไปหมด ปลดหนี้สิน ถวิลหา
ทั้งค่าบ้าน ค่ารถ หมดปัญญา
อนิจจา แม่ขายนา น้ำตานอง
(ชายชนะ ทองเล็ก)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น