หิ่งห้อยด้อยกว่าจันทร์

จะเขียนกลอน ตอนละเมอ พร่ำเพ้อฝัน
เปรียบเปรยกัน ระหง่างจันทร์ กับหิ่งห้อย
แสงส่องจันทร์ บรรเจิด สุดเลิศลอย
ส่วนหิ่งห้อย น้อยแสง สุดแข่งจันทร์
  เห็นหิ่งห้อย ตัวน้อยนิด คิดฉงน
ในตัวตน เป็นเอก เกินเสกสรร
มีแสงไฟ ในตัว รู้ทั่วกัน
ราตรีนั้น พลันวาววับ ระยับตา
  แต่แสงจันทร์ อันพราวพร่าง สว่างไสว
ใช่แสงไฟ ในจันทร์ กระนั้นหนา
เป็นเพียงแสง แห่งดวง สุริยา
สาดส่องมา กระทบจันทร์ พลันเรืองรอง
  จึงเปรียบคน ควรทำตน เช่นหิ่งห้อย
แม้ตัวน้อย ค่อยพึ่งตน มิหม่นหมอง
มิควรคิด อยากใหญ่ ใฝ่ลำพอง
จันทร์ยังต้อง พึ่งแสง แห่งตะวัน

(ชายชนะ ทองเล็ก)