จำนิราศ สวาทสาย ใยพันผูก
จำจากลูก เมียขวัญ ในวันนี้
ต่างคนจำ ทำงาน การยังมี
ทำหน้าที่ ของตน บนความจริง
จำลาก่อน ตอนเช้า เจ้าอย่าโศก
พิษณุโลก ลาอ้อมกอด ใช่ทอดทิ้ง
รอเวลา ฟ้าใหม่ ได้แอบอิง
ไม่เกินจริง สิ่งฝัน นั้นยังรอ
อรุณรุ่ง ทุ่งทอง อย่าหมองหม่น
จงอดทน ผ่านทุกข์ คงสุขหนอ
ถึงวันนั้น ค่อยร่วมเรียง เคียงพะนอ
วันนี้พ่อ จากเจ้า อย่าเศร้าใจ
คล้ายกงเกวียน เวียนย้ำ ย่ำรอยเก่า
พ่อจากเจ้า ปีก่อนนั้น พาหวั่นไหว
เวลาเลื่อน เดือนนี้ ที่แรมไกล
ปีนี้ไซร้ ให้ร้างเลือน เหมือนกงกรรม
(กลอน - ชายชนะ ทองเล็ก)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น