เปรียบกุหลาบ กับความรัก มักไม่ผิด
ด้วยจริต มนุษย์ร้าย ใช่จะสอน
หมายตระโบม โลมเล่น เช่นภมร
แล้วบินจร ตอนสิ้นหวาน แล้วผ่านเลย
เมื่อเคยสวย ย่อมสิ้นสวย ด้วยความสัจ
บุปผาชาติ หรือมนุษย์ สุดเฉลย
สรรพสิ่ง ทั่วถ้วน ล้วนไม่เคย
สิ่งใดเลย เคยจีรัง ยั่งยืนนาน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น