ดอกบัวบานชูช่อล้อลมหนาว
สายลมว่าวหนาวเย็นโอนเอนไหว
ยามลมพัดสะบัดแรงก็แกว่งไกว
ยามย่ำบ่ายคลายกลีบค่อยลีบลง
ดอกบัวแดงแบ่งบานปานประหนึ่ง
เชิญชวนผึ้งดึงภมรให้ร่อนหลง
หวังซุกไซร้ไล้โลมกลีบจีบจำนงค์
มุ่งประสงค์ลงลิ้มชิมบัวบาน
แล้วบินจรถอนกายเมื่อคลายสด
ยามสิ้นรสหมดกลิ่นสิ้นความหวาน
เช่นสตรีที่พลาดพ่ายแพ้ชายชาญ
ลิ้มรสหวานซาบซ่านกายชายหมางเมิน
บัวพ้นน้ำงามนักตามหลักพุทธ
บริสุทธิ์พุทธกาลแต่นานเนิ่น
บัวในตมคือบัวเหล่าที่เขลาเกิน
ที่สรรเสริญบัวเหล่าล้นพ้นวารี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น