ทางชีวิต ดำเนินดี มีครูช่วย
สองคนแรก คือครู ผู้อำนวย
พ่อแม่ช่วย ดูแล และอบรม
เจริญงาม ตามครรลอง ต้องศึกษา
จึงได้มา พบครู อยู่ประถม
ครูคนใหม่ สอนศิษย์ คิดอบรม
เฝ้าเพาะบ่ม จริยา วิชาดี
มีคนเปรียบ เทียบครูไว้ คล้ายเรือจ้าง
ส่งทุกอย่าง ถึงฝั่ง หันหลังหนี
ทิ้งเรือน้อย ลอยคว้าง กลางวารี
นับแรมปี หวลคิดได้ ใกล้ผุพัง
ขอให้ครู สุขใจ วัยเกษียณ
ศิษย์จะเพียร ทำตามครู ผู้สอนสั่ง
ที่ครูส่ง ศิษย์พ้น ข้ามวนวัง
ได้ขึ้นฝั่ง ศิษย์ยังปลื้ม ไม่ลืมครู
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น